dodicocuk @ hotmail.com

Merhaba sevgili dostlar; Yaşadığımız hayatın içinde selam vermeyi, hatır sormayı unuttuğumuz bu günlerde, nasılsınız? İyi misiniz? Her şey yolundadır inşallah diyerek başlamak istiyorum.

Sımsıkı sarılıp birde yavaşça sırtınıza sizi görmenin sevinciyle hafifçe vurarak göstermek isterdim... Sevgimi...

Uzun oldu değil mi ; şöyle sımsıkı koluna girip dostlarla yürüyüş yapmayalı ve yine uzun oldu , şöyle sadece mahalle dedikodusu yapıp , kendi yaptığımız hatalara gülmeyeli ,..

Zor bir süreçten geçiyoruz ülke olarak... Bize birbirimizi unutturdu, yaşam biçimimizi de !

Sizlerle bu gün bizi ölümün kıyısından, umutsuzluktan çekilip alan kurtarıcı meleklerden; doktor ve hemşirelerden söz etmek istiyorum.

Bir hemşire düşünün, nörolojinin, yoğun bakımında, felç geçirmiş bilinci yerinde olmayan hastanın yanında nöbet tutan; işi sadece onların ilaç zamanlarını ayarlamak değil, onların saçlarını, ellerini, ayaklarını okşayıp bildiği dualarla rahatlatmaya çalışıyor!

Bir kere yoruldum demiyor! Bu kişinin adı HEMŞİRE ‘midir yoksa ‘MELEK ’   midir ?

Beyin kanaması olan bir hasta! Yoğun bakımdan ameliyata alınıyor! Süren en az 9 saatlik bir ameliyat, cerrah, anestezi uzmanı, hemşireler! Acıkmadılar, susamadılar ve yorulmadılar bunlar kimdir?

Minik yavrunuz kollarınız da acilin kapısındasınız! Ateşli havale geçiyor! Oraya kadar yürüdünüz! Onu kollarınızdan aldılar içeri götürdüler! Sizi rahatlatan ve onu Azrail’in kollarından alan kimdir?

Çok uzakta babanızın kalp krizi geçirdiğini duydunuz! Yol boyunca lütfen yaşasın! Ölmesin; babalar ölmez diye dua edip, bitmeyen yolları bitirip! Hastaneye koştuğunuzda. Babanızı acil girişte ameliyat edip hayata döndüren peki kimdir?

Bir ambulansın içinde; sedyeye uzanan minik oğlunuz... Tam konuşamıyor! Sirenlerden nefret ettiğiniz o gün hayatınızın en kötü günü trafik kazası ve iç kanama diye gidiyorsunuz büyükşehirdeki                     Hastaneye! Yine konuşuyorlar yardım uzun bir süreç ama hep yanınızdalar. Tekrar veriyorlar en değerlinizi kollarınıza bu sihirbazlar kimler?

Evet, hepimizin hikâyesi vardır onlarla; benim hayatımdaki bazı hikâyelerde bunlar; ben bu melekleri, sihirbazları ve mucize insanları tanıdım. İsimleri Doktor ve Hemşire idi…

Ve hep yanımda olan, elimi hiç bırakmayan, sevgisi ile beni hep iyileştiren… Danışanlarının Meleği, çocuklarımın sihirbazı olan bir eşim var ve oda bir doktor!

Onlara hayatımızı, umutlarımızı emanet ederken hiç yanılmadık…

Yaptıkları iş için hepimizden daha çok eğitim ve öğretim gördüler, araçların ulaşamadığı pek çok vatan toprağında görev yaptılar…

Bu meslek sahiplerinin önünde saygı ile eğiliyorum… yaptıkları işin maddi bir karşılığı bence yok !

Çünkü en kıymetlimizin bir maddi karşılığı yoktur… Ben büyük ATA’M gibi düşünüyorum!

‘Beni Türk Hekimlerine Emanet Ediniz ’ Tıp Bayramınız Kutlu Olsun!

   Sevgi ve Saygılarımla