dodicocuk @ hotmail.com

Bu Gün 3 Aralık Dünya Engelliler Günü

Merhaba Sevgili dostlar;Tüm yaşamımız boyunca engelleri aşma çabası olan biz fani insanlar ; için engel nedir?Biraz konuşalım mı !...
Dün izlediğim bir filmde anlatılan hikaye’de her ülkenin bir geçmiş zaman hikayesi olduğu ve bu ‘‘KADİM’’ hikayelerinin içinde mucizelerin ve gözü kara kahramanların olduğunu öğrendim!...
Bütün bunları izlerken içimden bizim kendi hikayemizi yazmak geldi !...
Her kişinin de bir hikayesi ve mucizesi vardı ; Bazen bu mucize zor bir yaşamda karşılaştığınız ve hayatınızı değiştiren bir kişi , bazen hasta yatağında yatarken size tekrar can veren bir damla ilaç ; bazen karanlıklar içindeyken gelen bir haber ;
Bazen hayatınızda gerçek anlamda sayfa açan bir öğretmen , bazen iyilik yaptığının farkında olmayan ama elinizi hiç bırakmayan bir dost ; ya da yaşlı hasta yürüyemez olsada sizi hep yüreklendiren anneniz-babamız!...Mucizeler ve kahramanlar var herkesin hayatında !...
Ben bugün içinde her gün yaşadığım ama hikaye’nin bir kahramanının aslında kendi hayatını kurtaran ; Kahramanın kendisi olan yakınımın hikayesidir;
İnsanoğlu hep sürprizlere alışık olarak doğar dünyaya !... Beklenmedik bir anda gelen sancı zamansız getirir sizi dünyaya !...
Bu yağız delikanlı dünya’ya şanslı gelmişti ; güzel bir anne ve babanın ilk çocuğu , hatta iki ailenin ilk ve tek erkek torunu !... Her şey yolunda gitti!...
Zamanından önce yürüdü , zamanından önce konuştu !... Bir bakan bir kere daha bakardı ; derin ela gözlerine !...Bu küçük adam enikonu kahkaha atardı ; hiç hasta olduğunu görmedim o güne kadar !... O zaman genç bir kız olan ben şimdi anlamlandırıyorum ; bazı şeyleri ;cahilliğin bir engel olduğunu mesela ; bazen çok müdahele etmenin aslında insanlara en büyük zararı verdiğini !...
Küçük adamımız hasta oldu ; ateşli , ‘’romatoid artrit ‘’ biz düştü sandık , eskiden nenelerimiz , sıcak bulgur sarardı dizlere hadi ; küçük adamı sıcak sularla yıkayalım !...Hadi !...
Duyunca tüyleriniz diken diken oldu değil mi !... Minicik bir aspirinin çözeceği hastalık ; cehaletin ve çok bilmişliğin elinde bir hastalık ve problem oldu !...
Sonrası mı ; tabiki mucize olmadı , kurtaran bir kahramanda çıkmadı ; yine hızla müdaheleler ameliyatlar ve……………………..
Çocukluğunu çaldılar bu küçük adamın , çok uzun süre hastanelerde yattı !... İki diz eklemide bozuldu !... Verilen kortizonlarla diğer eklemleride de araz oluştu !... bu arada hastalıkta sık sık kapısını çalıyordu bu küçük adamın !... ayaklarına ağırlıklar bağladılar , sırtında yaralar oluştu !... biliyorum çünkü tam yanıbaşındaydım , ama onun ne mucizesi oldum nede kurtarıcısı !...
Bu arada küçük kahramanımız !... Tv izleyerek 4 yaşında kendi kendine okumaya ve yazmaya başladı !... Tüm işlemleri kafasında yapıyor yine bir mucize yaratıyordu !... ama kahraman oydu !...
Bir gün otururken bana ‘’ Hala ben ne zaman top oynayacağım sen biliyor musun ‘’ diye sordu !... cevap veremedim !...boğazıma gelen yumruyla yaşadım yıllarca !... Büyüdü hiç top oynamadı !... Bütün çocukluk , ergenlik ve gençlik halleri doktorlarla ,fizik tedavi alternetif tıpla geçti!...
Karanlıklar ardı ardına geliyordu ; vücut direnci düştüğü için cildinde ve pek çok organında problem oldu !... Bakmaya doyamadığımız gözleri çok erken yaşta bozuldu !... Katarak ameliyatı bile oldu !... Kalbiniz ağrıdı değil mi !... Bu kahraman artık gülsün diyorsunuz !...
Bu kahraman güldü ama bir mucizeden dolayı değil !.. hiçbir zaman asla top oynamayacağını düşünmedi anne- babası , ona hayatı hep normalleştirdi!...mesela tüm tatillere birlikte gittiler , tüm yemeklere , tüm düğünlerde vardı ; ilk dansı hep annesi ile yaptı !.. çok acı çektiği zamanlar oldu !... geçeceğini biliyordu ve dayandı !.. neden ben demediği için kahraman olmaya başlamıştı !.. ama bu kahraman için anne- babası , ona bir peri verdiler kız kardeşi 8 yaş küçük olmasına rağmen abisinin hep yanı başında oldu !.. onun engelleri yoktu !.. onlar bunu engel değil aşmaları gereken bir bariyer olarak gördü !..
Ve benim yeğenimin ilacı çok sevilmekti!.. bizler öyle çok sevdik ki ; onu ; oda bu kadar sevilme karşısında kendi kahramanı oldu !...
Şimdi mi ; harika bir işte 10 yıldır çalışıyor !.. kendi başına seyahatlere çıkıyor !... onu sevecek ve inanacak kalbi kocaman bir eş bulursa ve severse evlenecek !..
Bu arada iki diz ve kalça protez ameliyatı oldu !... yine yanında ona sevgi ile bakan peri , koca yürekli bir baba ve melek bir annesi var !..
Engel engel değildir !.. aşmaya karar vermezseniz sevgi ise en büyük ilaçtır !.. kahraman olmanız için

 

Sevgiyle Kalın